Cerebralna paraliza nije bolest i ne može se izlečiti

Cerebralna paraliza G80 – G83 (Paralysis cerebralis) nastaje usled oštećenja mozga tokom trudnoće, porođaja ili odmah nakon rođenja (starost i bolest majke, prerano rođenje deteta, nedovršeno sazrevanje ploda). Povreda  ne oštećuje detetove mišiće ili nerve koji ih povezuju s kičmenom moždinom, nego sposobnost mozga da kontroliše te mišiće.

Pojam „cerebralna“ odnosi se na mozak, a „paraliza“ na poremećaj pokreta i položaja. Dijagnozu cerebralne paralize postavlјa neuropedijatar ili fizijatar.

Česta pridružena stanja su: intelektualna ometenost,  epilepsija, problemi sa vidom, problemi sa sluhom, poremećaj govorno jezičkog razvoja, poremećaji ponašanja i sekundarni muskuloskeletni problemi.

U zavisnosti od vremena u kom je oštećenje mozga nastalo, uzroci cerebralne paralize se dele na:

1. Prenatalni faktori – od začeća do rođenja

Uzroci: Familijarne forme cerebralne paralize; definisani prenatalni sindromi; hromozomske abnormalnosti; dokazane kongenitalne infekcije (toksoplazmoza, rubeola, citomegalovirus, herpes); cerebralne anomalije (uklјučujući primarnu mikrocefaliju i fetalni hidrocefalus); manjak kiseonika; alkohol ili lekovi upotreblјavani za vreme trudnoće.

2. Perinatalni faktori- kratko vreme iza porođaja i jedna nedelјa posle porođaja

Uzroci: Moždano krvarenje u unutrašnje prostore mozga i/ili u moždano tkivo; oštećenje moždanog tkiva uzrokovana manjkom kiseonika ili problemima s protokom krvi; potvrđeni edem mozga ili evidentnost neonatalnog šoka (npr. potreba za oživlјavanjem); niski Apgar ili niski pH; neonatalni meningitis; neonatalne konvulzije; teška žutica.

3. Postnatalni faktori- posle prve nedelјe nakon porođaja

Uzroci: Trauma mozga; infekcije; vaskularni problemi; neoplazme; manjak kiseonika.

Cerebralna paraliza nije bolest i ne može se izlečiti. To je stanje koje traje od rođenja do smrti.

Klinička slika cerebralne paralize može izgledati vrlo različito po svojoj težini i po simptomima.

Kod dece sa lakšim oblicima cerebralne paralize ograničenja mogu biti manja od uobičajenog shvatanja cerebralne paralize. Ponekad je vrlo nejasna granica između „jako nespretnog deteta“ i blagog oblika cerebralne paralize.

U težim slučajevima mogu postojati različiti problemi sa hodanjem (šepanje, otežano hodanje, hodanje s pomagalima, npr. hodalicom ili u kolicima), sedenjem (nemogućnost posedanja, nestabilno sedenje itd.), finom motorikom i u svim motoričkim funkcijama uopšteno.

U najtežim slučajevima deca, kasnije odrasi, su u potpunosti zavisni o tuđoj negi i pomoći 24 sata na dan.